MEATBALL TEARS Some seasons she gets called away For months across the sea So the week before she flies, She stands and cooks for me She rolls them big and patient, She wraps them one by one, And stacks them in the freezer: A winter's worth of sun Four in the pan tonight, The way it's done back home The freezer's getting empty, And me here on my own The steam comes off the pan And suddenly she's near She cooked me months of missing her, And I call them meatball tears She washes, presses, folds away Everything I wear, And leaves it stacked inside the closet Like a promise waiting there I never touch the shelf she made I wear the same three shirts; That stack stays just the way she left it... Still folded, and still hers Four in the pan tonight, The way it's done back home The freezer's getting empty, And me here on my own The steam comes off the pan And suddenly she's near She cooked me months of missing her, And I call them meatball tears Go on and blame the onions I let the neighbors think it too; But onions never made a man Miss anyone like you Four in the pan tonight, The way it's done back home The freezer's getting empty, And me here on my own The steam comes off the pan And suddenly she's near She cooked me months of missing her, And I call them meatball tears Then one day comes a suitcase Rolling up the drive, The folded shelf gets opened, And the house comes back alive I told her what I called them, And she smiled that smile of hers Now she says it while she's rolling them: Our little word, "meatball tears" Four in the pan tonight, The way it's done back home The freezer's full again, And no one on their own The steam comes off the pan And she's right here, she's near She cooks, and she's still smiling, And WE call them meatball tears Her smile is everything. It always was.

🎶 "KÖFTE GÖZYAŞLARI" 🌵🤍 🧳 Bazı mevsimlerde onu çağırırlar — aile, bir okyanus ötesi, aylarca sürebilir. Uçağa binmeden önceki hafta, mutfakta sevgi telaşa düşer. Köfteleri iri ve sabırla yuvarlar, Richard'ın memleketi Kırklareli'nde yapıldığı gibi — onun memleketini pişirir, porsiyon porsiyon — her birini elleriyle sarar ve dondurucuyu doldurur. Bir kışlık güneş. Sonra bavul kapıya doğru yuvarlanır, ve adam sevgisiyle dolu bir dondurucuyla sessiz bir evde yalnız kalır. 🍳 Gece tavada dört köfte — tam memlekette yapıldığı gibi, domates, çiğ soğan, taze ekmekle, gerçek bir Trakya sofrası. Ve her seferinde, buharın içinde dururken aynı şey olur: birden o yakınlaşır ve gözyaşları gelir. Yemeğe onun için bir isim koydu: Köfte gözyaşları. Çünkü o sadece ona yemek pişirmedi — "bana onu özlediğim ayları pişirdi." 👔 Ve dondurucu geride bıraktığı tek şey değil. Her gidişten önce her şeyini yıkar, ütüler, katlar ve dolaba bir söz gibi istifler. O rafa asla dokunmaz. Aynı üç gömleği aylarca giyer, onun özenle katladığı yığını tam bıraktığı gibi korur — çünkü onu kullanmak onu harcamak olurdu, saklamak ise dönüşünü gerçek tutar. 🧅 Gözyaşlarına gelince — soğanı suçlayabilirsiniz. Komşuların da öyle düşünmesine izin verdi. Ama hiçbir soğan bir adamı böyle özletmedi. 😊 Sonra bir gün bavul yeniden yola çıkar, katlı raf açılır ve ev yeniden canlanır. Bir gün yemeğe ne isim verdiğini ona anlattı — o da o gülümsemesiyle gülümsedi. Ve işte bu şarkıyı hüzünlü değil, sevgi dolu yapan son: artık o da böyle diyor. Bir sonraki partiyi yuvarlarken gülümseyerek söylüyor. Bir zamanlar bir adamın ocak başında yalnız ağlamasıyla başlayan şey, ikisinin özel kelimesi oldu — keder, kelime dağarcığına dönüştü. Dondurucu yeniden doldu. Ve artık onlara biz de köfte gözyaşları diyoruz. 🎛️ Prodüksiyon Notu: "Köfte Gözyaşları" — Richard Erog tarafından gerçek bir hikayeden yazılan ve bestelenen bu eser, yapay zeka destekli müzik prodüksiyon teknolojisiyle son halini almıştır. Sesle konuşan klarnet, eski memleketin verdiği hasret sesini taşıyor. Richard Erog'un yaklaşan on dördüncü albümünün ilk single'ı.