🎶 "PUT IT ON MY TAB" 🥃🥃 Didn’t notice when it started to climb Just another line at a time Didn’t order half of what I see Still it’s all attached to me Pen taps twice on the edge of the tray Like it’s got something to say I look down, then look away Like it might just change that way Every line I didn’t track Finds its way coming back Every "just this one" I say Turns into another page Put it on my tab, I’ll sort it out Somewhere past the here and now Put it on my tab, like I always do Things I keep adding up to you Put it on my tab, let it ride No need to question what’s inside Some things cost more than they seem Put it on my tab… leave it be Numbers don’t lie, but they don’t explain Why I’d do it all again Every line I didn’t track Still finds its way coming back Someone laughs from the other side Like they’ve seen this all before I raise a glass I didn’t need And somehow ask for one more Put it on my tab, no surprise Some things never get itemized Put it on my tab, keep it light I’ll deal with it another night Put it on my tab, no big deal Some of it I didn’t feel Some of it I didn’t plan Still it’s written in my hand No clean break, no clear line Between what’s yours and what is mine Some things fade, some remain Some just circle back again Put it on my tab, let it stay Not everything gets paid today Put it on my tab, leave it there Some things follow everywhere Put it on my tab, call it even Even when I still believe in Things that never quite add up Still I never say enough Put it on my tab, one more time Every reason, every sign Some things don’t come back clean Put it on my tab… unseen

🎶 "Put It On My Tab" 🍹🧾 🥃 Her akşamın bir anı vardır — barmenin saymayı bırakıp hatırlamaya başladığı an. "Put It On My Tab" işte tam o anda yaşıyor; fişin üzerindeki rakamların, paradan çok daha kişisel bir şeye dönüştüğü o bulanık kesişim noktasında. 🪑 Richard Erog, caz ile itirafın kavşağında bir bar taburesine oturuyor ve bir türlü hesabını kapatamadığımız şeyler hakkında bir şarkı yazıyor. Buradaki hesap sadece içkiler için değil — yutulan kelimeler, ertelenen duygular ve arka cebimize tıkıştırdığımız tüm duygusal borç senetleri için. 🖊️ Bir kalem tepsinin kenarına iki kez vuruyor ve kimsenin cevaplamak istemediği bir soruyu soran kalp atışı gibi çalıyor. Hesap orada, apaçık duruyor, ama başka tarafa bakmak artık ikinci bir doğa olmuş — sanki toplamı görmezden gelmek borcu bir şekilde değiştirebilirmiş gibi. 🌀 Her "sadece bir tane daha" asla kapanmayan bir defterde yeni bir sayfaya dönüşüyor. Her kalem, tutulmamış bir söz, ertelenmiş bir konuşma, "sonra" dosyasına kaldırılmış bir duygu. Hesap savurganlıkla değil, söylenmemiş şeylerin sessiz birikimiyle büyüyor. 😏 Barın diğer tarafından biri gülüyor — bu ritüeli yüzlerce kez izlemiş birinin bilmiş gülüşü. Ve yine de kimsenin sipariş etmediği bir kadeh kaldırılıyor, ve "bir tane daha" kelimeleri bir refleks gibi dudaklardan dökülüyor. 🌙 Bu parçanın dehası, çözüme ulaşmayı nazikçe reddetmesinde yatıyor. Temiz bir kopuş yok, seninki ile benimki arasında net bir çizgi yok. Bazı borçlar solar, bazıları kalır, bazıları ise mırıldanmayı bırakamadığın bir melodi gibi dönüp dolaşıp geri gelir. 🎹 Yumuşak caz piyanosu her ertelenmiş hesaplaşmanın ağırlığını taşırken, ritim bölümü sabırlı bir alacaklı gibi tempo tutuyor — yarın gece aynı vaatlerle geri döneceğini bilen bir alacaklı. 💫 "Her şeyin hesabı bugün ödenmez," diye hatırlatıyor Erog — ve belki de sorun yok. Bazı şeyler bizi her yerde takip eder; yük olarak değil, orada olduğumuzun, bir şeyler hissettiğimizin, toplam rahatsız edici hale gelse bile gelmeye devam ettiğimizin kanıtı olarak. 🥂 Öyleyse bir kadeh kaldıralım — bir türlü toplamı tutmayan şeylere. Taşıdığımız hesaplara, takip etmediğimiz kalemlere ve insan olmanın güzel, dağınık aritmetiğine. Hesaba yaz. Bir gün hallederiz... eninde sonunda. 🎛️ Prodüksiyon Notu: "Put It On My Tab" — Richard Erog’un orijinal bestesi ve sözlerinden doğan bu eser, bilgisayar destekli müzik prodüksiyon araçları kullanılarak son halini almıştır.