ALL YOU CAN EAT Trip one: the old world station, Green beans in olive oil One bite and I was barefoot, A boy on home-town soil Who'd guess a desert palace Could cook a childhood back? I filled my plate with mountains And made up for what we lacked It said ALL YOU CAN EAT, And brother, so we did The years when we had nothing But a table with no lid Now the lines are gone, the lights are off, The flavors slipped away So love what's on your plate tonight: It's all you can eat... today Trip two was the new one: Lobster, piled high I was thirty-five the night we met, And it was love on sight Where I'm from, the rivers Gave us what they gave; Here the ocean came to the desert, Wave on buttered wave It said ALL YOU CAN EAT, And brother, so we did The years when we had nothing But a table with no lid Now the lines are gone, the lights are off, The flavors slipped away So love what's on your plate tonight: It's all you can eat... today Trip three was off the menu: The ones around the plates My mother tasting everything, My son on seconds... thirds... and eighths And her beside me, smiling, In the broke and golden prime We couldn't buy the city, So we feasted on its dime They've closed them one by one now, The recipes dispersed Even the taste is changing... And somehow that's the worst It said ALL YOU CAN EAT, And brother, so we did The years when we had nothing But a table with no lid Now the lines are gone, the lights are off, The flavors slipped away So love what's on your plate tonight: It's all you can eat... today Save room for nothing.

🎶 "NE KADAR YERSEN YE" 🌵🤍 🍽️ Belirli bir dönemin her yerlisi gerçeği bilir: Las Vegas'ın büyük açık büfeleri artık yok. Rio'nun efsanevi deniz ürünleri büfesi, sınırsız ıstakozuyla. Palms'ın Balkan mutfağı. Orleans'ın sırası. Birer birer kapandılar — çoğu, başka birçok şeyi de alıp götüren o karanlık yılda — ve bu şarkı onların ağıtı, onlara akşam yemeğinden fazlasını borçlu olan bir adam tarafından söylenmiş. 🫒 Çünkü Richard için o büfeler asla sadece yemek değildi. Palms'ta, eski dünya mutfağı döner ve zeytinyağlı yeşil fasulye servis ederdi — Richard'ın büyüdüğü Trakya'nın tam da ev yemeği. Bir lokma, ve o çıplak ayakla memleket toprağındaydı, yemeğin yapıldığı yerden yarım dünya uzakta. Parlayan bir kumarhane, çocukluğunu geri pişiriyordu. Ve Rio'da: buz üzerinde yığılmış ıstakoz — geldiği küçük kasabada hiç var olmamış bir yiyecek. "Tanıştığımız gece otuz beş yaşındaydım, ve ilk görüşte aşktı." Bir büfe içindeki çocuğu besledi; diğeri olduğu adamı besledi. İkisi de artık yok. 👨‍👩‍👦 Ama sıraya üçüncü gidiş hiçbir zaman menüde değildi: eşlik. Annesi her şeyi tadardı. Oğlu ikinci, üçüncü, hatta sekizinci tabağındaydı. Ve yanında gülümseyen o — her şarkıyı duyan kişi — parasız ama altın yıllarda, para azken ve günlerin hayatının en mutlu günleri olduğu zamanlarda. "Şehri satın alamadık, o yüzden onun parasıyla ziyafet çektik." Büfenin gerçek büyüsü buydu: sabit bir fiyata, hiçbir şeyden hayatını kuran bir aile kral gibi yiyebilirdi. ⏳ Ve işte kayıp içindeki kayıp, Richard'ın bu hikayeyi anlattığı günkü kendi sözleriyle: "tat bile değişiyor." Yıkılan bir otel fotoğraflar bırakır. Kapanan bir şov afişler bırakır. Ama hiçbir şey bir lezzeti arşivlemez — hiçbir müze Rio'nun ıstakoz sırasını ya da Palms'ın yeşil fasulyesini saklamaz. Bazı şeyler öyle tam biter ki nostalji bile ikinci bir porsiyon sipariş edemez. 😋 Bu yüzden nakarat eski tabelayı albümün öğüdüne dönüştürüyor. Ne kadar yersen ye bir zamanlar bir teklifti. Şimdi bir talimat: bu gece tabağındakini sev — yemeği, insanları, parasız altın yılları yaşanırken — çünkü her sıra er ya da geç kapanır. Ne kadar yersen ye... bugün. 🎛️ Prodüksiyon Notu: "Ne Kadar Yersen Ye" — Richard Erog tarafından lezzetli gerçek bir tarihten yazılan ve bestelenen bu eser, yapay zeka destekli müzik prodüksiyon teknolojisiyle son halini almıştır. Ve şarkının son satırı üç kelimede tüm felsefe: "Hiçbir şey için yer ayırma."