🎶 "HE’S THE REGULAR" ☕🪑 Door not fully open yet Lights still halfway on Coffee machine warming up Before the day is born Same chair turned just slightly in Facing where the street will fill He sits before the city wakes Like time is standing still No words traded, just a glance Between him and the counter Cup arrives without a sound Like they know one another Same cup, same quiet corner Same light across the floor He watches nothing in particular But somehow waits for more He’s the regular, first in line Before the rush, before the time Not here to stay, not here to leave Just somewhere in between Somewhere in between the noise Somewhere in between the day The world begins when he sits down Then slowly fades away People come with faster steps Voices at the door He stays outside that moving world But still belongs to it Someone once sat across from him That chair is empty now Still he looks up every time But never asks how It’s not the coffee that he needs It’s not the seat or view It’s just a place that stays the same When everything else moves A quiet kind of memory That never has to speak A place where nothing changes At least for one more week

☕ Işıklar henüz tam yanmadan, kahve makinesi daha ısınırken, o çoktan orada. Aynı sandalye, aynı köşe, tezgâhın arkasındakiyle sessiz bir bakışma — kelimeye gerek yok. 🪑 Şehir uyanmadan önce gelir, kalabalık başlamadan önce oturur. Sessizlik ile gürültünün tam ortasında bir yerde, zamanın durduğu o anda. Dünya o otururken dönmeye başlar ve yavaşça kaybolur. 👤 Karşısında bir zamanlar biri oturuyordu. O sandalye artık boş. Yine de her kapı açıldığında başını kaldırır — ama hiç sormaz. 🌅 Kahve için gelmiyor. Manzara ya da koltuk için de değil. Her şey değişirken aynı kalan tek yer burası — konuşmaya ihtiyaç duymayan sessiz bir anı. 🎛️ Prodüksiyon Notu: "He’s The Regular" — Richard Erog’un orijinal bestesi ve sözlerinden doğan bu eser, bilgisayar destekli müzik prodüksiyon araçları kullanılarak son halini almıştır.